Bir gün, bir adam ellerini açıp yalvardı:

“Allahım! Konuş benimle!”

 Tam o sırada bir çayırkuşu adamın bahçesinde

En son şarkısını söylüyordu.Ama adam çayırkuşuna

Hiç kulak vermedi ve yakarmaya devam etti:

“ Allahım! Benimle konuş !”

 Az sonra hava aniden kapandı, gökgürültüsü

ve şimşekle birlikte kuvvetli bir yağmur başladı.

Fakat adam bunlara hiç aldırış etmedi,

yakarmaya devam etti:

“Allahım! Seni görmeme izin ver !”

 O böyle yalvarırken,sağanak yağur sona

ermiş ve güneş bütün ihtişamıyla ışıklarını

adamın evine kadar taşımaya başlamıştı.

Fakat adam bu manzaraya aldırış bile etmedi.

Her gün gördüğü bir şey değimliydi bu?

 Yalvarmaya devam etti adam:

“Bana bir mucize göster Allahım!”

Böyle yalvarırken,yakınlardaki

evlerden birinde yeni doğmuş bir

bebeğin ağlayışları geliyordu kulağına

ama o bunuda fark etmedi.

Üzüntüsünden ağladı, ağladı…

“Cevap ver bana Allahım!

Burada olduğunu bilmemi sağla!”

Tam o an, bir kelebek gelip

adamın kolına konmuştu.

Ama adam görmemekte, duymamakta

ve bilemekte ısrar eden adam öbür eliyle

kelebeği iteleyip kovdu. Sonra da:

“Allahım!” Neden, neden bana

bir cevap vermiyorsun?”

diye ağlayıp yakınmaya devam etti…

 Ravindre K.

fundarda.blogcu.com