SAHHAN ARDA & SEVVAL FUNDA

ŞAHHAN ARDA & ŞEVVAL FUNDA

24.4.2008 - NİCE YILLARA FUNDARDA

^^_-FUNDARDA-_^^

Bugün blogum'un ilk yaşı beni bugüne kadar yanlız bırakmayan dostlarıma çok çok teşekkürler..

fundarda'dan herkese sevgilerrrr.

Yorum ( 1 ) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

18.3.2008 - NEYDİ SEVMEK??

Gözlerini kapatmak mıydı sevmek yoksa gözlerini açmak mı?
Uykusuz gecelere yelken açmak mıydı sevmek yoksa derin uykulara demirlemek mi?
Mide sancılarıyla kıvranmak mıydı sevmek yoksa gönül rahatlığıyla yaşamak mı?
Uzaklara dalıp gitmek miydi sevmek yoksa gözlerin içinin parlaması mı?
Hüzünlü şarkılarda kendini kaybetmek miydi sevmek yoksa en neşeli şarkılarda kendini bulmak mı?
Baktığın her yerde "o" nu görmek miydi sevmek yoksa hiç farkına varmadığın şeyleri görmek mi?
Bir çift göz uğruna yakmak mıydı dünyayı sevmek yoksa dünyayı bir çift göz üzerine kurmak mı?
Hayallerin içerisinde kaybolmak mıydı sevmek yoksa gerçeklerin içerisinde kendini bulmak mı?
Bir güle bakarak saatlerce düşünmek miydi sevmek yoksa demet demet çiçekler yollamak mı?
Mutluluğa hasret kalmak mıydı sevmek yoksa gerçek mutluluğu bulmak mı?
Aşkını içine atıp dalmak mıydı sevmek yoksa dağlara taşlara haykırmak mı?
Üç harfli bir kelimeyle anlatmak mıydı hislerini sevmek yoksa sayfalarca yazmak mı?
Bir "ben" bulmak mıydı "o" nda sevmek yoksa "o" nda bir "ben" bulmak mı?

(alıntı)

Yorum ( yok ) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

13.1.2008 - kanatlarım var...

kanatlarım var....

Eğer bana ne olmak istediğimi sorsalardı, bir kuş olmak istediğimi söylerdim; özgürlük timsali bir kuş. Açtın mı kanadını okyanusları aşacaksın. Tehlikeler seni bekleyecek belki, bir avcı tarafından vurulmak gibi. Yağmurlu günlerde üşüyeceksin belki, karda titreyeceksin. Ama olsun, yağmuru dert etmem, ben yağmuru severim zaten. Açtım mı kanadımı, dünyanın öbür ucuna varmalıyım.
Bir ağaç olmak ister miydim bilmem. Belki evet, hani gelen geçene gölgemi sunayım diye ya da meyvemi vereyim diye etraftakilere. Ama hep aynı yerde kalmak beni sıkar mıydı acaba? Bir yıldız olmak istemezdim sanırım. Parlamak güzel ama o parlaklığın ardında yatan yalnızlık ve karanlık yok mu? Güneşin seni yok etmesi yok mu? Gökyüzü olabilir miydim acaba? Masmavi ve içinde bulutları barındıran ve her şeyi… Engin, sonsuz… Ama siyah bulutlar yüzünden kararmak istemezdim ya da bütün bir kış ağlayıp yaz mevsimi boyunca gülmek… Susuz ve çorak topraklara su vermek güzel olacaktı ama ya bir gün dökecek gözaşım kalmazsa?
Gelen geçeni olmayan terkedilmiş bir köyün birkaç evinden birinin karanlık mahzeninde soğuk taşlar arasında güneşi bekleyen bir çiçek olabilir miydim ki? Peki ya hiç doğmazsa güneş? Ya kimse aralamazsa o kapıyı ve karşımda toz içinde kaybolmuş aynadan bir daha kendime bakmazsam?
Denizde yaşayan bir canlı olsam desem, boğulabilirim okyanusların derinliğinde. Küçük bir böcek olsam otların arasında, ezilebilirim. Yok yok, ben kuş olabilirim ancak. Vurulabilirim, evet, bir kör kurşun tarafından ama hiç olmazsa beni başka yerlere taşıyacak kanatlarım var. Üstünde bütün sevgimi ve sıcaklığımı taşıdığım insanlar için, kanatlarım var. Evet, ben bir kuş olmalıyım, bir martı, özgür bir kuş… Denizler benden sorulmalı, bense…!

(alıntı)

Yorum ( yok ) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

22.10.2007 - şehit asker

TÜRKİYENİN BAŞI SAĞOLSUN YİNE BİR ÇOK EVE ATEŞ DÜŞTÜ GENCECİK ÇOCUKLAR TERÖRE KURBAN GİTTİ.NE ZAMAN BİTECEK BU TERÖR DENEN DERT.BENDE ANNEYİM OĞLUMU HAİN BİR KURŞUN BENDEN ALSIN İSTEMİYORUM ŞEHİT AİLELERİNE ALLAHTAN SABIR DİLİYORUM MEHMETÇİĞE UZANAN ELLER KIRILSIN....

Yorum ( 1 ) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

11.10.2007 - BİR KADINI AĞLATMAK

Bir kadını ağlatmak çok zor değildir aslında. Kadınlar her şeye ağlayabilir; bir filme, bir şarkıya, bir yazıya...
En az erkekler kadar yani!
Ama bir kadını yürekten ağlatmak zordur. Eğer bir kadın yürekten ağlıyorsa, ağlatan onun yüreğine ulaşmış demektir.
Ama o yüreğin değerini bilememiş olacak ki ağlatan, gözünü bile kırpmadan teker teker batırır iğnelerini yüreğe!
Işte o zaman koca bir yumruk gelir oturur boğazına kadının.
Yutkunamaz, nefes alamaz; çünkü o koca yumruk canını çok acıtır. Gözleri buğulanır kadının sonra.
Ağlamayacağım, der içinden. Ama engel olamaz işte.

Çünkü yüreğine ulaşmıştır birileri ve iğneler saplamaktadır.. Bu acıya ne kadar karşı koyabilir ki bir kadın.
İnce ince süzülür yaşlar gözünden; önce birkaç damla, sonra bir yağmur seli... Ve kadın ağlar; hem de çok!
Sanmayın ki gidene ağlar kadın! Gidenin giderken koparttığı yerdir onu ağlatan, orada bıraktığı yaradır.
O yaranın hiç kapanmayacağını, kapansa bile izinin kalacağını bilir kadın; o yüzden ağlar.
Ama bilir misiniz, ağlamak kadınları olgunlaştırır.
Her damla, daha çok kadın yapar kadınları.Her damla bir derstir çünkü.
Bazen kadınlar ağladığında çoğu insan, ağlama niye ağlıyorsun ki, değmez onun için derler.
Bilmediklerindendir böyle demeleri. Çünkü yürekleri acıyan kadınlar ağlamazlarsa, ölürler. İçlerindeki zehirdir onları öldüren!
Ağlayarak o zehirden kurtulur kadınlar, o irini temizlerler yaralarındaki!
Çünkü bilirler, o irin temizlenmezse iltihaba dönüşür yaraları.
Dönüşmemesi lazımdır oysa. O yüzden de bolca ağlarlar. Zaman geçer sonra.
Kadınlar kendilerine sarılmayı öğrenirler. Umarım öğrenirler, yoksa ruhlar sapkın yollara çarpar kendini.
Sapan ruhların doğru yolu bulması da yeni acılar demektir. Bunu bilir kadınlar, o yüzden eninde sonunda öğrenirler kendilerine sarılmayı...
Çok ağlayan kadınlar, bir çok şeyden vazgeçen kadınlardır aslında.
Her damla olgunlaştırır kadınları evet ama olgunlaştıkça o safça inandıkları aşk gerçeği onların gözünde küçülür..
Küçüldükçe değerini yitirir ve işte o zaman kendilerine sarılıp, yeni bir kadın yaratırlar kendilerinden.
Güçlü, yenilmez, mağrur ve aşka inanmayan...
İnsanlar soruyorlar çoğu zaman neden bu kadar çok bekar kadın var diye; hepsi kariyer derdinde olan.
Çünkü inançlarını yitirdi o kadınlar. Zamanında yüreklerine o kadar çok iğne saplandı ki, o kadar çok ağladılar ki!
Artık kendilerinden başka bir doğru olmadığına inanıyorlar, o yüzden kendilerine sarılıyorlar.
Çünkü biliyorlar ki sarıldıkları adamlar onları hak etmedi; hem de hiçbir zaman!
Hep bir çıkarları oldu sarıldıkları adamların.
E o zaman niye sarılsınlar ki!
Niye sarılalım ki!
Etrafınızda yürekten ağlayan bir kadın varsa bilin ki olgunlaşıyordur.
Bilin ki, gerçekleri kabul etmeye başlamıştır.
Bilin ki, artık aşkın olmadığına inanmıştır. Bilin ki, sarılacak tek bir doğrusu kalmıştır.
O da kim, ne diye sormayın artık.
Çok ağlayan kadınlar, eninde sonunda kendilerine sarılırlar çünkü!

Yılmaz Erdoğan